Bizimle iletişime geçiniz

BOLD ÖZEL

Sürgün tutukluların aileleri: Görüş yolu, ölüm yolu

Ailelerinden yüzlerce kilometre uzağa sürgün edilen tutukluların yakınları, hukuksuzluğa sosyal medyada “görüş yolu ölüm yolu” etiketiyle tepki gösterdi.

Sevinç Özarslan / BOLD

15 Temmuz kitlesel tutuklamalarından sonra tutukluların farklı şehirlerdeki cezaevlerine sürgün edilmeleri yeni bir cezalandırma yöntemi olarak devreye sokuldu. Aileler, görüş günlerinde yüzlerce kilometre yol katetmek zorunda kalıyor.

Sabah 07:00’de hapishane kapısında olma zorunluluğu nedeniyle yolculuklar çoğunlukla gece yapılıyor.

Hapishane içindeki arama kayıt prosedürlerinde saatlerce ayakta bekleyen aileler, dönüş yoluna yorgun çıkmak durumunda kalıyor. Bu da kazalara ve aile facialarına yol açıyor.

YARIM SAAT GÖRÜŞ İÇİN 24 SAAT YOL YAPANLAR

Yarım saat ile bir saat arasında görüş için 24 saat yol yapanlar, elinde bebeğiyle yola çıkanlar, kar kış, yağmur çamur demeden cezaevi kapılarında bekleyenler, tutuklu sürgünlerinin iyice artması üzerine sosyal medyadan “Görüş yolu ölüm yolu” başlığı altında tepkilerini dile getirmeye başladı.

Halkların Demokratik Partisi (HDP) Milletvekili Ömer Faruk Gergerlioğlu nakil sorununun had safhaya çıktığını ve uzak cezaevi ziyaretlerinin aileler açısından yıpratıcı ve yorucu olduğunu, bu yüzden facialar yaşandığını sürekli dile getiriyor.

Yaşanan facialar sonrası tutukluların acısı ise tarifsiz bir boyuta ulaşıyor.


10 yaşındaki Betül Seda Özcan, 27 Haziran 2017’de annesiyle birlikte Kocaeli’nden Elazığ’a 45 dakikalık görüş için yola çıktı. 6 aydır babasını görmüyordu. Küçük Seda, Elazığ Cezaevi’ne varınca ‘Babama gidiyorum’ diye yola atladı ve bir otomobilin çarpması sonucu hayatını kaybetti.

Kanun Hükmünde Kararname mağduru Mehmet Reşit Erdoğan, 16 Kasım 2016’da Sincan L Tipi Cezaevi’nden tahliye oldu. Fakat kapıda onu kahreden bir haber bekliyordu.

İki ay önce doğum yapan eşi Tuğba Erdoğan’ı (32) trafik kazasında kaybettiğini öğrendi. İki yaşındaki kızı en büyük tesellisi.


Emin Balıkçı (58), kızı Hatice Civelek (32), torunları Betül Civelek (3) ve Naime Civelek (8) ile Düzce’den Ankara Mamak Cezaevi’ndeki damadı Enes Civelek’i 7 Aralık 2018’de ziyaret için yola çıktılar. Fakat dönüş yolunda facia yaşandı.

Emin Balıkçı, Mamak ilçesine bağlı Gökçeyurt Mahallesi’nde direksiyon hakimiyetini kaybedince kaza yaptı. Tutuklu Enes Civelek, iki çocuğunu, annesini ve kayınpederini kaybetti. Eşi Hatice Civelek ise ağır yaralandı.

Yunus Mızrak (52) ile kayınpederi Celalalettin Aras (79), 25 Eylül 2016’da Kayseri Cezaevi’nde yatan akrabalarını ziyaret için Muş’tan Kayseri’ye yola çıktı.

Bu uzun yolculuk, Kayseri yakınlarında acı bir şekilde son buldu. Mızrak hayatını kaybetti, Aras ağır yaralandı.


86 yaşındaki Mehmet Karabaş, 12 Aralık 2018’de Samsun Vezirköprü’deki cezaevinde bulunan oğlunu ziyarete giderken geçirdiği kazada hayatını kaybetti.

 

 

 

 

 

 

İbrahim Aydın (52), annesi Ayşe Aydın (72), eşi Gülyeter Aydın (49), oğlu Muhammed Aydın (8) ve kızı Kevser Aydın Kara (23) Mardin’de tutuklu bulunan KHK’lı öğretmen Burak Aydın’ı 28 Şubat 2018’de Giresun’dan ziyarete gitti. Aile Erzurum Aşkale’de kaza geçirdi. Kevser Aydın yaralandı, diğerleri hayatını kaybetti. Burak Aydın (27), ağabeyi, annesi, yeğeni ve yengesinin cenazesine izin çıkmadığı için katılamadı. Bir gün sonra jandarma eşliğinde Giresun’un Keşap ilçesindeki aile mezarlığını ziyaret edebildi. Yakınlarının mezarı başına çökmüş halde çekilen fotoğrafı dönemin sembolü oldu.

 

Nazmiye (73) ve Hasan Dabak (82), Bartın’da tutuklu bulunan KHK’lı akademisyen torunları Taha Aslan’ı 3 Ekim 2018’de ziyarete giderken Zonguldak’ın Devrek İlçesi Başlarkadı mevkinde geçirdikleri trafik kazasında can verdi.

Bartın Üniversitesi’nde görev yaparken ihraç edilen Taha Aslan’ın eşi Zehra Aslan, çocukları Ayşenaz Aslan, dayısı Mehmet Daba ve yeğeni Leman Çeğe aynı kazada yaralandı.

 

Sacit Çalık Erzurum’un önde gelen hayırsever iş adamlarındandı. Elazığ’da tutuklu bulunan yeğenini 14 Mayıs 2018’de ziyarete giderken kaza yaptı. Kendisi ve aynı araçta bulunan 5 kişi hayatını kaybetti.

Gazi Akkaya (28), Ali Aydınlap (22) ve Nazmi Çoban (20), 18 Eylül 2018’de Muğla E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu’ndaki yakınlarını ziyaretten dönerken il merkezinde kaza yaptı.

Kazada Aydınalp öldü, diğerleri araçta sıkışarak yaralandı.

 

5 yaşındaki Ahmet Canik de görüş yolunda hayatını kaybedenlerden. 19 Mayıs 2017’de annesi, amcası, dedesi, babaannesi ve kuzenleriyle birlikte Kahramanmaraş’ta tutuklu bulunan babası idare hâkimi Fatih Canik’i ziyarete gidiyorlardı. Afyon’dan yola çıkmışlardı.

Her hafta görüş için yüzlerce km kat ediyorlardı. Sabah 06:30 sularında Göksün-Kahramanmaraş yolu üzerinde kaza geçirdiler. Ahmet hayata gözlerini yumarken araçtaki diğer kişiler yaralandı.

 

Sibel Taşdemir (31), kızkardeşi Seda Öztürk ile birlikte 7  Ağustos 2017’de Adana E Tipi Kürkçüler Cezaevi’ndeki eşini ziyarete giderken Kürkçüler Kavşağı’nda geçirdiği kazada hayatını kaybetti.

Otomobilde bulunan Seda Öztürk, Nurullah Döner ve İbrahim Akgül ise yaralandı.

 

Kars Cezaevi’nde bulunan KHK’lı eski komiser Cevdet Türkoğlu 2 Şubat 2018 günü tahliye oldu. Onu karşılamaya gelen abisi Metin Türkoğlu ile birlikte evlerine doğru yola çıktılar. Fakat Konya-Aksaray yolunda araçları yoldan çıkınca iki kardeş de hayatını kaybetti.

GÖRÜŞYOLU ÖLÜMYOLU ETİKETİ ALTINDA YAPILAN BAZI PAYLAŞIMLAR:

 

BOLD ÖZEL

En fazla aşı yapılan şehirlerde hasta çok, en az aşı yapılanlarda ise az

Sağlık Bakanlığının aşı verileri ile korona hasta sayıları arasında endişe veren tezatlık ortaya çıktı. Çin aşısının en fazla yapıldığı şehirlerde korona vaka sayıları yüksek, aşının en az yapıldığı şehirlerde ise sayı düşük çıktı.

BOLD ÖZEL – Çin aşısı, beklenen sonucu veremedi. Bold’un Sağlık Bakanlığının verilerinden derlediği bilgilere göre aşının etkinliğiyle ilgili çok çarpıcı veriler göze çarpıyor. Türkiye Aşı Tablosu Haritasına göre nüfusa göre en fazla aşılama Marmara, İç Anadolu, Ege, Akdeniz ve Karadeniz bölgelerinde yapıldı. Yine nüfusa göre en az aşılama Doğu ve Güneydoğu şehirlerinde oldu.

AŞILAMA YOK, HASTA DA YOK

Bakanlığın ‘İllere Göre Haftalık Vaka Sayısı Haritasına göre ise en fazla vatandaşın aşılandığı şehirler koronavirüs hastası bakımından en fazla hastanın bulunduğu en riskli kategoride yer aldı. En az aşılamanın yapıldığı Doğu ve Güneydoğu illerinde ise Kovid-19 hasta sayısı 100 binde 10 kişinin altında kaldı. Sağlık Bakanlığının bu verilerine bakıldığında Çin aşısı olmayan şehirlerde yaşayan vatandaşlar daha az koronavirüse yakalandı.

Sağlık Bakanlığı Aşılama Haritası (28 Şubat 2021)

GİRESUN MARDİN KARŞILAŞTIRMASI

Resmi kayıtlara göre 448 bin 721 nüfuslu Giresun’da 71 bin 189 kişi aşılandı. 15-21 Şubat 2021 tarihleri arasında bu şehirde 100 binde 217 kişi Kovid-19 hastası kayıtlarına geçti. Giresun’un iki katı nüfusa sahip Mardin’de ise durum tam tersi oldu. 814 bin 716 vatandaşın yaşadığı Mardin’de ise 29 bin 654 kişi aşılandı. Bu şehirde 100 binde 12 kişi koronavirüs hastası listesine kaydedildi. Bu örneğe benzer daha birçok şehirde aynı tablo yaşanıyor.

100 bin kişide İllere Göre Haftalık Vaka Sayısı (15-21 Şubat 2021)

KARADENİZ’DEKİ TABLO VAHİM

Karadeniz Bölgesi’nde 723 bin 988 kişi aşılandı. Çin aşısının birinci ve ikinci dozunun yapıldığı Karadeniz’deki bütün iller hastalık sayıları bakımından Türkiye ortalamasının üstünde bulunuyor. Bu bölgedeki bütün şehirler orta ve yüksek riskli iller kategorisinde turuncu ve kırmızı listede yer aldı. Orta ve Doğu Karadeniz illerinde hasta sayısı 100 binde 200 kişi sınırını da geçti. Güneydoğu ve Doğu Anadolu’daki şehirlerin ise hasta sayıları düşük çıktı ve mavi kategoride bulunuyor.

İSTANBUL VE ANKARA

1 milyon 379 bin kişinin aşılandığı Türkiye’nin en kalabalık şehri İstanbul’da 100 binde 68 kişi korona hastası haritasında yer aldı. 724 bin kişinin aşı olduğu Başkent Ankara’da 100 binde 35 kişi virüs taşıyor.

Çin CoronaVac aşısının Türkiye’de yüzde 91, Brezilya’da yüzde 50, Endonezya’da yüzde 65 koruma sağladığı açıklanmıştı.

Türkiye’de 1 Mart’ta 5 şehirde lokanta ve kafeler açılıyor

 

Okumaya devam et

BOLD ÖZEL

Cihadistlere silah satan Heysem Topalca kimliği değiştirilerek Konya’ya yerleştirildi

10 Şubat’ta şüpheli bir trafik kazasında ölen, Suriye’deki radikal gruplara silah ve kimyasal madde temininin kilit ismi Heysem Topalca’nın üç yıldır MİT koruması altında Konya’da ikamet ettiği ortaya çıktı.

BOLD – Suriye’nin Lazkiye kentinde gıda kaçakçılığı yaparken Suriye iç savaşından sonra bölgenin en önemli silah kaçakçılarından birine dönüşen Heysem Topalca (Hytham Qassap), 10 Şubat 2021’te Konya’da geçirdiği şüpheli trafik kazasında hayatını kaybetti. turkishminute.com’dan Cevheri Güven’in haberine göre şüpheli kazada hayatını kaybeden Topalca hakkında El Kaide üyesi olmaktan kesinleşmiş 12 yıl hapis cezası ve Türkiye’de meydana gelen terör saldırıları nedeniyle iki ayrı yakalama kararı vardı. Polis tarafından 2014’te iki kere gözaltına alınan ancak serbest bırakılan Topalca’nın Türkiye’de olduğuna ilişkin iddialar, kazayla birlikte doğrulanmış oldu. TM’ye konuşan bir kaynak,  Topalca’nın uzun süredir MİT’in korumasında olduğu ve kaza geçirdiği Konya’ya MİT tarafından yerleştirildiğini belirtti.

Kaynak, Türkiye ile Suriye arasında silah ve cihatçı sevkiyatının kilit isimlerinden biri olan Heysem Topalca’nın deşifre olmasından sonra 2015 yılında Hatay’dan uzaklaştırma kararı alındığını belirtiyor. Emniyet Genel Müdürlüğü’nün El Kaide raporuna göre 2011-2014 yılları arasında 873 kez Suriye’den Türkiye’ye giriş çıkış yaptığı belirtilen Topalca’nın ismi 2015 yılında da çeşitli kaçakçılık olaylarıyla anılırken, ardından Topalca hakkındaki tüm izler kayboldu. Topalca’nın Hatay Yayladağı’nda ikamet eden ailesi de Topalca ile birlikte gözden kayboldu.

MİT VE SURİYE İÇ SAVAŞI

Kaynağa göre Topalca ile MİT arasındaki ilişki Suriye iç savaşıyla birlikte derinleşti ve Topalca, Hatay Yeni Sanayii bölgesinde bir depo tutarak silah sevkiyatı yapmaya başladı. Topalca’nın Suriye’de silaha ihtiyacı olan her gruba silah sattığını anlatan kaynak, Topalca’nın isminin çok sayıda terör eylemiyle anılması üzerine sınır bölgesinden uzaklaştırma kararı alındığını anlattı.

Topalca, Türkiye’den Suriye’ye sarin gazı yapımında kullanılmak üzere kimyasal madde sevkiyatı sırasında yakalanmış, 12 yıl hapis cezası almasına rağmen serbest bırakılmıştı. Topalca’nın ismi 53 sivilin hayatını kaybettiği Reyhanlı patlamasında “araçlara patlayıcı yükleyen kişi” olarak da geçiyor. Kaynağa göre Topalca’nın bu ve benzeri çok sayıda dosyada ismi geçmesi üzerine, 2015 yılında bir süre Hatay Yayladağı’nda gizlendi ve ardında MİT tarafından 2017’de ailesiyle birlikte Konya’ya yerleştirildi ve kimliği değiştirildi.

Topalca, 10 Şubat 2021’de hayatını kaybettiği trafik kazasına kadar Konya’da yaşadı. Kazada Topalca’nın üzerinden farklı bir soyisimde ‘Heysem Tabalci’ ismine düzenlenmiş kimlik çıktı. Topalca’nın oğlu, sosyal medya hesabından babasının öldürüldüğünü doğruladı. Kazanın ardından cenazesi Konya’dan alınarak 11 Şubat’ta Hatay’ın Yayladağı ilçesine götürüldü ve defnedildi.

Heysem Topalca’nın öldüğüne ilişkin oğlunun paylaştığı tweet.

HATAY BELEDİYESİ BAŞSAĞLIĞI MESAJI YAYINLADI

Hatay Büyükşehir Belediyesi ise Heysem Topalca için başsağlığı yanladığı ortaya çıktı.  Büyükşehir Belediyesi adına Yayladağı Mezarlık Kompleksi’nin Facebook (https://www.facebook.com/profile.php?id=100016705056730) sayfasında yayınlanan başsağlığı mesajında, “Yayladağı ilçemize bağlı ‘Kurtuluş’ Mahallesi’nden ‘Heysem Topalca’ vefat etmiştir. Cenazesi 11/02/2021 Perşembe Günü Yayladağı Asrî Mezarlığı’nda defnedilecektir. Büyükşehir ailesi olarak Merhum’a Cenabı Hak’tan rahmet, kederli ailesine sabırlar diliyoruz…” denildi.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Okumaya devam et

BOLD ÖZEL

Beyaz sandalyede ölümün ardından Kabakçıoğlu’nun kardeşi yazdı

Dünya, KHK’lı komiser yardımcısı Mustafa Kabakçıoğlu’nu cezaevinde beyaz bir plastik sandalye üzerinde can verdiğinde tanıdı. Ölümünün üzerinden 6 ay geçen Kabakçıoğlu’nun kardeşi Harun Kabakçıoğlu abisinin hikayesini Bold Medya için yazdı…

BOLD ÖZEL – Gümüşhane E Tipi Cezaevinde beyaz bir plastik sandalye üzerinde ölü bulunan KHK’lı komiser yardımcısı Mustafa Kabakçıoğlu’nun ölümünün üzerinden 6 ay geçti. Yaşasaydı eğer 29 Şubat’ta 45 yaşına girecek ve mart ayında tahliye olduktan sonra kardeşi Harun Kabakçıoğlu ile birlikte kurdukları hayalleri gerçekleştireceklerdi. Ama olmadı. Harun Kabakçıoğlu abisinin ardından duygularını Bold Medya için kaleme aldı:

“Ailemizin ilk kamu görevlisi, komiser yardımcısı, üç kız çocuğunun ardından erkek olarak doğan, ortalama Karadenizli ailenin gurur duyabileceği, bizim aile etrafına da mucize yaşatan Mustafa’nın doğum günü 29 Şubat idi. Yaşasaydı buruk da olsa 45. yaşını kutlayacaktık. Gümüşhane E Tipi Cezaevinde ağır hasta olmasına rağmen başta iktidarın asılsız iftiraları, cezaevi amirleri ve infaz memurlarının ihmalleriyle tek başına ölüme terk edileli tam 6 ay oldu. Bu kibarca açıklamaydı, aslında Mustafa öldürüleli altı ay oldu.

“YALANINIZA EN BAŞINDAN BERİ İNANMADIM”

Evet, giden gelmiyor. Bendeki ve ailemizdeki o hüzün hiç gitmedi, gitmeyecek de. Jandarma olay yerinin çektiği, basında da yer alan fotoğraflar olmasa sorumlu savcının “Bahçeli, nezih, turistik otel gibi odada, ona çok iyi baktık, çocuklarımın üzerine yemin ederim” diye ergence kendini savunması (savcı niye böyle yemin ederse) yalanına herkes inanacaktı ama ben inanmamıştım. Çocuk yoktu karşısında nihayetinde.

Kıbrıs Harekâtında Rum esirlere bile melek gibi davranıldığını anlatılan kamu güvenlik görevlilerimiz nedense abim Mustafa’ya hiç de öyle davranmamışlardı. Acil olarak kaldırıldığı hastaneye tekerlekli sandalye ile gitmek istediğinde, nemrutça cevap almış, terslenmiş, bilincini kaybettiğinde götürüldüğü Gümüşhane Devlet Hastanesine o halde kelepçeyle yürütülmüştü. Bilincini kaybedip merdivenlerden düştüğü zaman etrafındaki görevliler “Götürmeyelim hastaneye, yine iş çıktı, of lanet olsun” diye homurdanmışlardı. Bütün bunları kendi tuttuğu günlüklerden okuyoruz. Ne acı!

İFTAR SAATİNDE BİLE RAHAT BIRAKMADILAR

Ramazan ayında iftar saati orucunu açtığı vakitte gelen cezaevi infaz memuru tarafından oturduğu beyaz plastik sandalye -ki o sandalyede son nefesini verdi- alınmış ve iftarını ayakta açabilmişti. Bu nasıl Müslümanlıktır, nasıl açıklayabileceksiniz bu kininizi?

Bize ısrarla söylenen Mustafa’nın tedaviyi istemediğine dair amatörce, uyduruk bir bahane. Ölmeden iki gün önce cezaevi doktoruna yazdığı ve sosyal medyadan da kamuoyunun gördüğü ve saygıda kusur etmediği dilekçede “Vermiş olduğunuz ilaçları düzenli olarak kullanmaktayım. Ancak ilaçların yan etki yaptığını düşünüyorum. Özellikle sol ağzım, sol bacağımda aşırı ŞİŞME oldu. Yürüyüş, konuşma sıkıntısı yaşıyorum. Bu dilekçeyi yazarken kolumda uyuşukluk yaşıyorum. Bel altı hareket özgürlüğümü sağlayamıyorum. Hiçbir işlemimi yapamıyorum. Saygılarımla arz ederim.” demişti.

Mustafa Kabakçıoğlu’nun 27 Ağustos 2020 tarihli son dilekçesi.

“FAZLASIYLA KÜÇÜMSEDİNİZ”

90’lı yıllarda ölüm orucuna yatan devrimcilere ölüm orucunu yapmasına izin vermeyen yüce görevlilerimiz nedense Mustafa’nın “Hastaneye gitmek istemiyorum” (orası da ayrı dava olabilecek iddialarıyla) sözünü dikkate alarak tıbbi müdahale etme gereği duymuyor. Mahpusun isteğini normalde ciddiye almayan Gümüşhane E Tipi Cezaevi yönetimi nedense Mustafa’nın bu sözünü hemen dikkate alıyor!

Ama unuttukları bir şey var. Zamanında Hizbullah’tan IŞİD’e kadar katıldığı operasyonlarda başarılar kazanmış, bakanlık tarafından takdirname ile ödüllendirilmiş yılların istihbaratçısı, komiser yardımcısı Mustafa Kabakçıoğlu’nu fazlasıyla küçümsüyorlar. Rahat da davranıyorlar. Ne olacak Allah’ın fetöcüsü, vatan haini ya Mustafa! Devlet için yaptık deriz en kötü, nasılsa işe yarıyor bu savunma her daim.

Kendilerini bir gece yarısı paldır küldür Takvim gazetesine verilen ve hiç de inandırıcı olmayan bir fotokopi kâğıdıyla aklamaya çalıştılar. Ancak yandaşlarınızı ikna edebilirsiniz bu kağıtla. Takvim gazetesine bu şaibeli fotokopi kâğıdını kim vermiştir.? Takvim gazetesi savcılığın haber masası mıdır? Benim avukatım aracılığı ile aylarca görmek istediğim ve aylarca beklediğim resmi evrak Takvim’e nasıl verilmiştir? Davanın müdahili olarak belgeyi görmek hakkımız bizim değil miydi?

CEZAEVİ MÜDÜRÜ NEDEN DEĞİŞTİRİLDİ?

Mustafa içerde yapılan sistematik işkenceyi, yaşadığı zulmü tuttuğu günlüklere satır satır yazarak arşivledi. Olay sonrası Gümüşhane E Tipi Cezaevinden başka yere gönderilen müdür Heybetullah Gözcü neden susmaktadır? Yoksa o da yukarlardan talimat mı almıştır? Benim savcılıktan istediğim belgeler nedense iktidarın yalan makinesi olan gazetede gece yarısı haber olarak geçiliyor.

2000 yılında sözde adına hayata dönüş denen ama aslında hiç de öyle olmayan, siyasi mahpusları hayattan koparan o operasyonda hayatını kaybedenler için mahkemenin kararını okudum. Dava sonucunda özetle, “ insanların en değerli varlıkları olan çocuklarının doğal olmayan nedenlerle ölümünden duydukları üzüntü ve acının hiçbir suretle giderilmesi mümkün bulunmamaktadır “denilmiş 2003 yılında. Ve kamu güvenlik personelinin yaptıklarının yasalara göre suç olduğunu eklemiş.

“MÜFETTİŞ RAPORLARI BİZİMLE PAYLAŞILMADI”

Aradan 17 yıl geçmiş ve 2020 yılında aynı suç tekrarlanmış ama nedense aynı adil hukuki süreci bizler göremedik. İnsanlık ayıbı olan olay yeri fotoğrafları, ekim ayında ulusal medyaya düşünce toplumun gazını almak için olsa gerek Adalet Bakanlığı “İki müfettiş görevlendirdik” diye açıklama yaptı ama nedense müfettişlerin ne yaptığı, nasıl rapor verdiği 6 ay geçmesine rağmen bizimle paylaşılmadı. Adalet Bakanı’nın yüzüne “üç kez müfettiş raporları” ne oldu diye soran TBMM İnsan Haklarını Komisyon Üyesi Milletvekili Ömer Faruk Gergerlioğlu sanırım birilerini korkuttu ki şimdi de onun üzerine yürüyüp, itibarsızlaştırmaya çalışıyorlar. Ömer Hoca’nın ceketinin mendili olamayacak kalibrede insanlar onu yargılamaya kalkıyorlar.

Sosyal medya hesaplarında “Hayvanları soğukta ihmal etmeyelim” diyen Adalet Bakanı Abdülhamit Gül, yıllarca bu ülkeye hizmet etmiş, kariyeri ödüllerle dolu olan, vatan sevgisi ortalama vatandaştan kat kat fazla olan komiser yardımcısının ölümüne, sokakta üşüyen kangal cinsi köpeğe gösterdiği kadar hassasiyet göstermemiştir. Senin inandığın dinin bunu mu emrediyor Abdülhamit Gül?

“TEK SORUMLU YETKİLİLER DEĞİL, SEN DE KABAHATLİSİN!”

Kamuoyuna açıklama yapılmadan sessizce Gümüşhane E Tipi Cezaevi müdürünün görev yeri değiştirildi. Peki, Mustafa’nın bu yaşanılan tarifi olmayan acının sorumluları sadece cezaevi ve Adalet Bakanlığı yetkilileri ve şu anki muktedir midir? Hayır elbette.

KHK ile mesleğinden ihraç edilince sevinenler “onlar da suçlu yav, ama onlar da sınav sorusu çaldı” diye iftira attığın Mustafa 2000 yılında memur oldu. Yani Ecevit iktidarken başladı mesleğine. “Devlet durup dururken birilerini tutuklamaz, vardır bir şeyler, ateş olmayan yerden duman çıkmaz” diyenler sen de kabahatlisin. Seni de inandığın tanrı affetsin, ben affetmiyorum. Sabaha doğru hiç ummadığın zamanda ters kelepçeyle çıkarsan bir gün, o zaman anlarsın bu dediğimi. Ve komşuların da sana aynı cümleyi kursun “yav bişi yapmıştır, benim evime neden gelmediler” merak etme sıra sana da gelir, rahat ol, hiç canını sıkma.

Nazilerin yaptığı soykırımdan farkı olmayan KHK ile ihraç olan memurlara “Ağaç kabuğu yesinler” diyen AKP Isparta İl Başkanı (şu an kanser tedavisi görmekteymiş) sen de çok kabahatlisin. Ağaç kabuğunu kaynat, belki iyi gelir hücrelerine.

Bir de asıl kabahatliler, en çok rahatsız olduğum, evlat olsa sevilmez cinsinden. Eğer güçlü olan değişsin ilk diyecekleri “Ya biz de çok rahatsızdık, biliyorduk, bakma sesimizi çıkaramadık Harun” diyen tipik ortalama Türk vatandaşı. Kimi zaman laik, kimi zaman Atatürkçü takılan, kimi zamanda vatan millet Sakaryacı olan orta yolcu, sen de çok kabahatlisin!

“YENİ BİR HAYAT KURMA HAYALİMİZ VARDI”

Üç kardeş bir görüş gününde. Ağustos 2019, Gümüşhane E Tipi Cezaevi.

Mustafa geri gelmeyecek, ne desem ne yazsam boş. Onunla hayal ettiğimiz, tahliye olunca dededen kalma topraklarında bağ bahçeyle uğraşıp, buğday ekip “Ben çok Müslümanım, namaz da kılıyorum” diyenleri evimize, içimize sokmayacağımız yeni bir hayat hayalimiz vardı. Gittiğim her açık görüşte bunu defalarca konuştuk. Tahliyesi mart ayında bitecekti ama gerçekleşemedi. Ölümden sonra hayat var mı, bana pek de var gibi gelmiyor uzun zamandır ama buradayken cennetimizi yaşayamadık, o hep cehennemi yaşadı bu yalan dünyanın.

Mustafa garip geldi, garip gitti. Hiçbir zaman lüks arabası olmadı, lüks sitelerde oturmadı. Lüks yaşantısı da olmadı. Zaten istemezdi de. Mustafa’nın da kaderi böyle oldu. Kimilerinin kullandığı dil ile o bir fetöcü idi. Yıllar önce haber bültenlerinde gözümüze sokulan etö aşağı, etö yukarı diye vatansever komutanları da çarklarında ezen, öldüren aynı güç yeni günah keçisi buldu adına da fetö dedi. Herkes de bu fetö sakızını güzel çiğnedi, çiğnemeye de devam etmekte. Eğer hukuk, adil yargılama gelirse bu ülkeye, kimin gerçekten kahraman, kimin vatan haini olduğu anlaşılacaktır ama artık benim için de pek bir önemi yok, ölenler geri gelmeyeceği için…”

Karantina hücresinden cenazesi çıktı: Plastik sandalyede ölüm!

Mustafa Kabakçıoğlu’nun günlüğü: Hiç olmazsa bir tekerlekli sandalye

Okumaya devam et

Popular

0Shares
0