Bizimle iletişime geçiniz

BOLD ÖZEL

Ankara’da kaçırılan KHK’lı Yusuf Bilge Tunç’un kız kardeşi: Abim 800 gündür kayıp

Ankara kaçırılan KHK’lı Yusuf Bilge Tunç’un kız kardeşi KHK’lı doktor ve akademisyen Şefika Nur Kurt, Bold Medya’ya konuştu. Şefika Nur Kurt, “Bu apaçık bir kaçırılma. Herkes bunun farkında. Şu an dosya AİHM önünde 2 yıldır bekliyor” dedi.

SEVİNÇ ÖZARSLAN | BOLD ÖZEL

KHK’lı Yusuf Bilge Tunç’un kaçırılmasının üzerinden 800 gün geçti. 6 Ağustos 2019’da Siyah Transporter kurbanı olarak zorla kaybedilen Tunç’un Ankara Gimat’ta kaçırıldığı günden beri ailesi mücadelesini sürdürüyor.

Milletvekilleri Ömer Faruk Gergerlioğlu, Sezgin Tanrıkulu ve Mustafa Yeneroğlu, Yusuf Bilge Tunç için TBMM’ye soru önergesi verdi. Ancak bugüne kadar başına ne geldiği, nerede olduğu öğrenilemedi. Bir başsavcı Mustafa Yeneroğlu’na “Bunları kimin kaçırdığını biliyoruz ama elimizden bir şey gelmez.” demişti.

Tunç’un kaçırılışının 800. gününde kız kardeşi Şefika Nur Kurt, zor geçen ayları, yılları, dava dosyasındaki gariplikleri, adli makamların olayın üzerini örtme çabalarını, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nin duyarsızlığını BOLD’a anlattı.

Hacettepe Tıp’ta fizyoloji uzmanı olarak çalışırken ihraç edilen KHK’lı doktor ve akademisyen Şefika Nur Kurt, eşi ve çocuklarıyla Türkiye’den ayrılıp Avrupa’da mülteci olarak yaşamak zorunda kalan on binlerce isimden biri.

Kurt abisi kaçırıldığından beri yaşadıkları süreci “bitkisel hayat” olarak tanımlıyor. “Ümidimi kaybetmedim” diyen Kurt, geçen 800 günde hem kendisinin hem de ailesinin verdiği mücadeleye dair sorularımızı cevapladı.

“HACETTEPE TIP’TA FİZYOLOJİ UZMANIYDIM”

2007 yılında Gazi Üniversitesi Tıp Fakültesi’nden mezun oldum. 1,5 yıl kadar pratisyen hekim olarak çalıştım. Daha sonra fizyoloji uzmanlığımı tamamlamak üzere Hacettepe Üniversitesi Tıp Fakültesi’ne girdim. Diyabetin alternatif tedavileri üzerine araştırmalar yaparken ihraç edildiğimi öğrendim. Hatta o gün yeni projem için üniversitesinin destek birimine gitmiştim. Döndüğümde elime sarı kağıt verdiler.

“DENEYLERİMİ TAMAMLAYIP ÖYLE AYRILDIM”

O an “Bilim için bu kadar uğraş vermenin karşılığı bu mu?” diye düşünmüştüm. Daha henüz yaptığımız deneyler yarımdı, onları tamamlamamıştık. Hatta laboratuvarda çalışmaya ara verip gitmiştim bu desteği almaya. Uzaklaştırma kararıma rağmen bu deneyleri tamamladım. Boşa gitmesin, başkaları bu deneyleri devam ettirsin diye. Tekrar geri döneceğimi ümit ediyordum. Benim en büyük hayalim bilim insanı olarak ülkeye bir şeyler katmaktı. Fakat öyle olmadı. İlk KHK ile işimden ihraç edildim. Bundan sonra zor günler başladı bizim için.

“BİTKİSEL HAYATTA GÖRÜYORDUM KENDİMİ”

KHK’lı olmak demek, vatan haini, terörist olmakla eş tutuluyordu. Evimi taşımak zorunda kaldım. Bir yıl boyunca iş aradım. İş açığı olan hastanelerde bile iş verilmediğini fark ettim. Bir yılın sonunda gelecekle ilgili hiçbir ümidi olmayan, hayal kuramayan bir insan haline dönüşmüştüm. Hatta o dönem kendimi bitkisel hayatta görüyordum. Yurt dışına giden arkadaşlarım vardı ama ben hiç düşünmedim. Yol bana çok tehlikeli geliyordu. Ama bir yılın sonunda bu bitkisel hayattan çıkmak istedim. Tüm zorlukları göze alarak yola çıktım ve Almanya’ya göç ettik.

“TEK HAYALİM BİLİM İNSANI OLMAKTI”

Ağustos 2017’de Ege’den botla çocuklarımla birlikte Yunanistan’a geçtik, oradan da bir ay sonra Almanya’ya geldik. Eşim daha sonra yalnız geldi. O zaman iki çocuğum vardı. En küçük oğlum Almanya’da dünyaya geldi. Buradaki ilk yıllarımız zorlu geçti ama her şeye rağmen özgür bir ülkede olmanın verdiği güven apayrıydı. Yaşadığımız tüm zorlukları geleceğimize daha bir ümitle bakabildiğimiz için aşabildim. Benim amacım bilim insanı olmaktı ve bu hayalimi gerçekleştirebileceğim bir ülkedeydim. Ancak iki yıl sonunda 6 Ağustos 2019’da abimin kaçırılmasıyla hayatlarımız alt üst oldu. Film koptu açıkçası.

“ABİM SAVUNMA SANAYİ BAKANLIĞINDA GÖREV YAPIYORDU”

Yusuf Bilge Tunç, annesi Fatma Tunç ve babası Mustafa Tunç ile mezuniyet töreninde.

Annem, babam öğretmen. Adana’da yaşıyorlar. Abim Yusuf Bilge Tunç en büyüğümüz. Benim için anne-baba gibidir kendisi. Üç kardeşiz. Abim Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi mezunu. Mesleği gereği ülke gündemiyle ilgilenirdi. Vatansever bir insandı gerçekten ve üzerine düşeni yapmaya çalışırdı. 2009 yılında Savunma Sanayi Müsteşarlığı’nda mali işler uzmanı olarak işe başladı. Daha sonra evlendi. Üç çocuğu var. KHK ile ihraç edilene kadar memuriyetiyle ilgili bir cezası olmayan, hatta teşvik ödülleri almış bir insandı. Disiplinli bir memurdu. 675 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (KHK) ile ihraç edildi.

“KAĞIT, BARDAK SATARAK AİLESİNİN GEÇİMİ SAĞLAMAYA BAŞLADI”

Ailesini geçindirebilmek için kağıt, bardak ve ambalaj satmaya başladı. Ankara GİMAT’tan bir toptancıdan bunları alıp dükkanlara satıyordu. Ailesinin geçimini sağladığı için yurt dışına çıkmayı hiç düşünmedi. 2017’de en küçük çocuğu da yeni dünyaya gelmişti. Eşi çalışamıyordu. Üç çocuğuna ve eşine bakıyordu. Abim karakter olarak çok sıcakkanlı, zeki ve naif bir insandı. İnsan ilişkilerine çok önem verirdi. Çocuklarıyla ailesiyle çok ilgili bir babaydı. Onu kaçıranlar abimi tanısaydı kılına bile zarar vermezdi. Gerçekten çok naif bir insandı.

Yusuf Bilge Tunç, kardeşleri ve annesiyle.

“BANK ASYA’YA PARA YATIRMAKTI BENİM SUÇUM”

Nisan 2017’de abim hakkında bir soruşturma açıldı ve gözaltı kararı çıkarıldı. Terör örgütüne üye olduğu, yöneticilik yaptığı iddia edildi. Bugün bankaya para yatıran da öğrenci yurdunda müdürlük yapan da terör örgütü üyesi. Ben de Bank Asya’ya para yatırdığım için ihraç edildim. Bank Asya’ya para yatırmaktı benim suçum. Bu bir suçsa… Bilim insanlarını, öğretmenleri bu tür şeylerle itham ettiler.

“KAYINPEDERİM TUTUKLU OLDUĞU İÇİN İHRAÇ ETTİLER”

Kayınpederimin hapiste olması da gerekçe gösterildi. İkinci suçlama buydu. Kayınpederim Ankara’da vali yardımcısıydı. 15 Temmuz’dan hemen sonra ikinci gün gözaltına alındı. Hapse girdi. 15 Temmuz günü kendisi evde reçel yapan bir insan. Ne olduğunu sormak için bizi aramıştı. Bu insan darbe girişimden suçlanarak içeri alındı. Yakınları olarak biz de suçlandık. Gelini olduğum için üniversiteye bir haber gidiyor ve beni de öyle ihraç ediyorlar.

“ABİM EN SON EŞİYLE GÖRÜŞTÜ”

Yusuf Bilge Tunç kaçırılmadan önce çekilen son fotoğrafı, 2019.

6 Ağustos 2019’da evinden çıkıyor. Eşine önce Keçiören’e uğrayacağını, oradan da GİMAT’a geçeceğini, akşam da eve geleceğini söylüyor. Akşam ulaşamayınca eşi meraklanıyor. Bize haber verdi. Keçiören’den ayrıldığını ama GİMAT’a gitmediğini öğrendik. Bu yol üzerinde gözaltına alınmış olabileceğini ya da farklı bir şey olduğunu düşündük.

“RESMİ BAŞVURULARI 24 SAAT İÇİNDE YAPTIK”

24 saat geçince savcılığa kayıp başvurusundan bulunduk. Daha sonra polisi aradık. Gözaltında olmadığını, hakkında adli bir işlem başlatılmadığını söylediler. Geriye kalan tek ihtimal kaçırılmış olmasıydı. İki yıldır hiçbir haber yok. Bir işkenceye maruz kaldığı ihtimalini düşünmek çok zordu. Zabit Kişi gibi kaçırılıp işkence gördükten sonra bırakılan isimlerin mektuplarını okudum. O günlerde akıl sağlığımı korumaya çalıştım.

“KAÇIRILDIKTAN 4 GÜN SONRA ARABASINI BULDUK”

Yusuf Bilge Tuç’un arabası Ankara GİMAT’a yakın bir yerde, ıssız bir sokakta 10 Ağustos 2019’da bulundu.

Abim kaçırıldıktan sonra Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı’na, Ankara Emniyeti’ne, insan hakları derneklerine, CİMER’e başvuları 1-2 gün içinde hızlı bir şekilde yaptık. Ama herhangi bir işlem başlatılmadı. Kendi çabalarımızla dördüncü gün abimin arabasını bulduk. GİMAT’a yakın bir yerde ıssız bir sokaktaydı. Kardeşim sokak sokak arayarak buldu. Polisi aradık. Bir kayıp başvurusunun olmadığını söyledi. Ya sistemden silinmiş olacağını ya da böyle bir başvurunun sisteme girilmediğini söyledi. Dördüncü gün tekrar aynı başvurular yapıldı. Maalesef savcının atanması bile 13 gün sürdü. Savcının yaptığı tek şey kayıp şahıs büro amirliğine yazı yazmak oldu. Bu olayı oraya havale etti.

“6 AY OLAY YERİ İNCELEMESİ YAPILMADI”

Şöyle bir terslik var olayda. Abimin arabasını biz bulduktan sonra 3-4 kez olay yeri incelemesi yapılmasını talep ettik. Her seferinde olumsuz cevap verildi. Bunun sebebi de ‘Biz bu işe bakmıyoruz, kayıp şahıs büro amirliği bakıyor’ denildi. Onların da söylediği, ‘Bizim teknik imkanlarımız bu olay için uygun değil, bizim bakmamamız lazım, aslında bu görev bizim olmamalıydı’ diyor.

Hüseyin Galip Küçüközyiğit’in kaçırılmasında da fark etmiştim. Onlar da dosyanın aktarıldığı birim kaçakçılık bürosuydu. Bu ne demek? İşlevsel olmayan bir yere dosya aktarılıyor ve orada bekletiliyor. Parmak izi, kamera kayıtlarının incelemesi, telefon kayıtlarının incelenmesi için bir dilekçe daha verdik savcılığa. Ama hiçbiri dikkate alınmadı.

“TELEFON SİNYALLERİ ARAŞTIRILMADI”

Yapılan birkaç şey var: Kaçırıldıktan 3 ay sonra abimin hattıyla ilgili BTK’dan bilgi istendi. Bu da kişi bilgileriydi. Yani bu hat kime ait diye bilgi istenmiş. Son sinyal verdiği nokta ya da güzergah bilgisi gibi bir yer istenmemiş. Yapılan telefon sinyali incelemesi değil. Olay yeri incelemesini savcılık 6. ayda yapıldı. 6. ayda arabanın üzerinde herhangi bir delil bulmak mümkün değil. Madem 6. ay yapılacaktı, neden ilk bulunduğunda yapılmadı diye soruyor insan.

“AVRUPA İNSAN HAKLARI MAHKEMESİ ARANIZDA ANLAŞIN DEDİ”

Abim kaçırıldıktan 1 ay sonra Avrupa İnsan Hakları Mahkemesine başvurduk. AİHM Türkiye’den cevap istedi. Türkiye ‘İncelemeler yapıldı mı?’ sorusuna karşılık ‘yapıldı’ diye cevap veriyor. Olay yeri incelemesini reddettiğine dair bilgiyi AİHM ile paylaşmıyor mesela. Savcının geç atandığını söylemiyor. Tabi ki buna itiraz ettik. “Yeterince araştırma yapılmıyor, bu acil bir durum, öncelik sırasına almalısınız” şeklinde bir başvuruydu. Elimizde yeterli belge olmadığı için öncelik sırasına almadı AİHM.

“İKİ YILDIR AİHM KARARINI BEKLİYORUZ”

Daha sonra ‘Aranızda uzlaşın’ diye bize bir cevap verdi. Türkiye’ye Mayıs 2020’ye kadar süre tanıdı. Normalde bu süre 3 aymış, ancak son dönemde 6 ay olmuş. AİHM 6 ay bunun için bekledi. Daha sonra Türkiye’ye Ekim 2020’ye kadar süre verdi. Türkiye ‘Biz araştırma yapıyoruz’ dedi tekrar. Olay yeri incelemesi yaptık, BTK’ya yazı yazdık diye anlatıyorlar ama hiçbir tarih belirtmiyorlar. AİHM Türkiye’nin bu cevabına karşılık bizden savunma istedi, biz savunmamızı gönderdik. Şu an dosya AİHM önünde 2 yıldır bekliyor.

“BİRLEŞMİŞ MİLLET RAPOR HAZIRLADI”

Birleşmiş Milletlere İnsan Hakları Derneği üzerinden bir başvuru yapıldı. BM’nin Zorla Kaybedilme Birimi var. Onlar sadece rapor tutuyorlar. Bir rapor düzenlediler bununla ilgili olaydan bir yıl sonra. Soruşturmaların geciktirildiği, yeterince araştırma yapılmadığı orada da belirtiliyordu.

“20 MOBESE KAMERASINDAN HİÇBİRİ İNCELENMEDİ”

Gelinen noktada şunu söyleyebilirim. Pozitif bir adım atılmadı. Güzergahı bir elimizle çıkardık verdik. Abimin kullandığı güzergahta 20 MOBESE kaydı olmasına rağmen bir tanesi bile incelenmedi. Bu bile sadece bu olayın araştırmak istenmediğinin, üzerinin kapatılmak istendiğinin bir göstergesi. Bunu başka türlü açıklayamıyorum. Devletin sorumluluğu bunun üzerine gitmek ama herhangi bir şey yapılmadı.

“10 AY DOSYAYA GİZLİLİK KARARI GETİRİLDİ”

10 ay dosyaya gizlilik kararı getirildi. Gizlilik kararı kalktıktan sonra biz şunu öğreniyoruz. Abim hakkında açılan iki dosya vardı. Biri bizim kayıp başvurumuz. Biri de Gülen Hareketi soruşturmaları kapsamında açılan gözaltı kararı. Bu iki dosya 8 ayda 9 kez birleştirilip ayrılıyor. Dosya bir terör birimine, bir kayıp asayiş birimine gidiyor. Yani dosya dolaştırılmış. 10 ay gibi uzun bir süre hiçbir şey öğrenemedik. Bu apaçık bir kaçırılma. Herkes bunun farkında.

“CUMARTESİ ANNELERİ’Nİ ABİM KAÇIRILINCA FARK ETTİM”

Cumartesi Anneleri’ni maalesef abimin başına gelen olaydan sonra fark ettim. Cumartesi Anneleri’nin evlatlarının mezarı için çabalamaları çok acı bir şey. Böyle bir zulüm olamaz. Kaçırılmaların, devletin maalesef muhalifler üzerinde bir yok etme kaybetme çalışması olduğunu herkesin görmesi gerekiyor. Üzerinden 40 yıl geçmesine rağmen oğlunun öldüğüne inanamayan annelerin halini çok iyi anlayabiliyorum gerçekten. Çünkü bir mezarı yok. Gelecek bir gün diyorsunuz.

“ÖLMÜŞ OLMA İHTİMALİ YÜKSEK AMA ÜMİDİMİ KAYBETMEDİM”

İlk zamanlar bir şekilde abim kurtulmuştur, bir yerlerde saklanıyordur, zamanı geldiğinde ortaya çıkacak diye düşünüyordum. Teknikleri öldürmek değil, işkence yaparak bazı belgelere imza attırmak diye iddialar da duyduk. Sürekli bunu ümit ettik. Annem babam hala ortaya çıkacağını düşünüyorlar.

Ben öteki dünyada inşallah iyi bir yerdedir diye düşünüyorum. İşkence altında ellerinde olmaktansa orada olması daha iyi. Ama ümidimi kaybetmedim. Elimizde başına bir şey geldiğine dair en ufak bir delil yok. Ölmüş olma ihtimalinin çok yüksek olduğunu düşünüyorum ama yine de o ümidimi bir türlü atamıyorum içimden.

BOLD ÖZEL

Türkiye, dünyanın en büyük kitap fuarında yok

Kültür ve Turizm Bakanlığı, bugün başlayan Frankfurt Kitap Fuarı’na 2 hafta önce katılmaktan vazgeçti. 110 ülkeden 7 bin 140 yayıncının yer aldığı fuarda Türkiye’den sadece Birgün Yayıncılık katıldı.

SEVİNÇ ÖZARSLAN | BOLD ÖZEL

Kültür Bakanlığı ve Türkiye Yayıncılar Birliği, tüm dünyadan yazar ve yayıncıların yer aldığı Uluslararası Frankfurt Kitap Fuarı’na (Frankfurt Buch Messe) katılmaktan iki hafta önce vazgeçti.

Kanada’nın konuk ülke olduğu fuarda yabancı ülkelerin stantları 4. salonda bulunuyor. Ağırlıklı olarak İtalya, Fransa, İspanya ve Birleşik Arap Emirlikleri’nden yayıncıların yer aldığı fuarda Türkiye sadece Birgün Yayıncılık ile temsil ediliyor. Edinilen bilgiye göre Kültür Bakanlığı, iki hafta önce fuar yönetimini arayarak rezervasyon yapılan stantları iptal etti.

Fuarda özellikle Arap ülkelerinden gelen yayıncıları devasa stantları dikkat çekiyor. 22-28 Mayıs 2022’de gerçekleştirilecek Abu Dhabi Kitap Fuarı için ayrı bir stant açılarak, kitap fuarının içinden fuar tanıtımı yapılıyor.

Yayıncılık trendlerinin belirlendiği, dünyanın en büyük fuarı olarak görülen Uluslararası Frankfurt Kitap Fuarı, geçen yıl koronavirüs salgını nedeniyle iptal edilmiş, oturumlar online gerçekleştirilmişti.

20-24 Ekim tarihleri arasında düzenlenen bu yılki fuar da kısmen korona kısıtlamalarının gölgesinde geçiyor. Ancak yazar-yayıncı ve okur buluşmaları gerçekleştiriliyor. Bu nedenle bu yılki fuarın sloganı “Frankfurt’a tekrar hoş geldiniz” olarak belirlendi. www.frankfurtbuchmesse.com

Fuarın bu yılki konuk ülkesi Kanada.

Frankfurt Kitap Fuarı açıldı: Sürgündeki gazeteciler tutsak meslektaşlarını anlatacak

Okumaya devam et

BOLD ÖZEL

Sincan Cezaevinde tutuklu anneye eziyet: Bebeğine bez verilmiyor

Tutsak bebekler cezaevinde “bez” sorunu yaşıyor. Dokuz ay önce tutuklanan Yasemin Melizci’nin kızı Saime bebeğe 10 gündür bez verilmiyor.

BOLD ÖZEL | 21 Ocak’tan beri annesiyle birlikte Ankara Sincan Cezaevinde kalan 18 aylık Saime bebeğe 10 gündür bebek bezi verilmiyor. Dünkü telefon görüşünde ailesine durumu aktaran anne Yasemin Melizci, “Saime’ye 10 gündür bez verilmedi, canım biraz ona sıkıldı.” dedi. Melizci, gerekçesine dair herhangi bir bilgi söylemedi.

Kızı yedi aylıkken tutuklanan ve 9 ay Konya Ereğli Cezaevinde kalan Saime bebeğin halası Öznur Çakar, aynı durumu kendisinin de yaşadığını söyledi. OHAL döneminde  tutuklandığı için cezaevinde bebek bezinden bile mahrum kaldıklarını ifade eden Çakar, “OHAL var diye yapılmayan kalmamıştı. Hala devam ediyor demek ki… Bir günde 3-4 bez kullanma hakkı vardı. Daha fazlasını aşamazsın. Bana gardiyan ‘Çocuğunda sıkıntı var, bir çocuk 4 bezden fazlasını kullanmaz’ demişti. Kendisi de anneydi.” dedi.

“ÇOCUK DA BEZİ İDARELİ KULLANACAK, MANTIK BÖYLE”

Koğuştaki diğer bebeklerin bezlerini kullanmak zorunda kaldığını belirten Çakar, “Şimdi tam hatırlayamıyorum, 15 ya da 21 günde bir bez veriyorlardı. 46’lı paket mesela, 15 gün yetmesi lazım. Kalmıyordu tabi. Koğuşta başka bir bebek daha vardı. Onun bezlerinden kullanıyorduk. Çocuk da bezi idareli kullanacak, mantık böyle.” diye konuştu.

Gülen Hareketi soruşturmaları kapsamında Ankara’da 21 Ocak’ta gözaltına alınan Yasemin Melizci (29), eşi Kasım Melizci’nin (32) ve Saime bebek bir gün sonra tutuklanıp Sincan Cezaevine gönderildi. 8 Mart’ta Çorum 2. Ağır Ceza Mahkemesi’ne SEGBİS ile bağlanan hemşirelik mezunu Yasemin Melizci, Bylock kullandığı iddiasıyla ve tanık ifadelerine dayanılarak 9 yıl hapis cezasına çarptırıldı. Dosyası Yargıtay’da bulunuyor.

345 BEBEK VE ÇOCUK TUTSAK

5275 Sayılı Ceza İnfaz Kanununa göre hamile ve bebekli anneler gözaltına alınamaz, tutuklanamaz. Hükmü kesinleşen annenin bile cezası bebek 18 aylık olana kadar ertelenmesi gerekiyor. Ancak bu kanun Gülen Hareketi ve Kürt soruşturmaları kapsamında tutuklanan annelere uygulanmıyor.

Ceza ve Tevkifevleri Genel Müdürlüğü tarafından Şubat 2021’de açıklanan son açıklanan resmi rakamlara göre Türkiye cezaevlerinde 0-6 yaş arası 345 bebek ve çocuk anneleriyle birlikte hapiste yaşıyor.

Tutsak bebek Saime Sincan Cezaevinde havale geçirdi

Öznur Çakar Belgeseli: “Bebeği kucağında bir anne koğuştan içeri girdiğinde…”

Okumaya devam et

BOLD ÖZEL

“Oğlum annesinin yanından ayrılınca bir hafta konuşmadı”

Tutuklu anaokulu öğretmeni Elif Yalçın’ın 22 aylık oğlu Salih Enes, 5 aydır annesiz. Eşi hapse girince çok zorlandıklarını söyleyen Ahmet Yalçın, “Oğlum annesinden ayrılınca eve gelene kadar yolda hiç konuşmuyordu. Bir hafta sonra kendine geliyordu. Etkilenmesin diye uğraşıyoruz ama anne gibi olmuyor.” dedi.

SEVİNÇ ÖZARSLAN | BOLD ÖZEL 

Küçük bebekleri olduğu halde tutuklanan annelerin ve çocukların maruz kaldığı hak ihlalleri her gün artıyor. Gülen Hareketi soruşturmaları kapsamında 6 yıl 3 ay hapis cezasına çarptırılan anaokulu öğretmeni Elif Yalçın, cezası Yargıtay tarafından onaylandığı için 5 Mayıs 2021’de tutuklanıp Gebze Kadın Kapalı Cezaevine gönderildi. Bank Asya hesabı ve ByLock kullandığı iddiasıyla hapse konulan Elif Yalçın’ın 22 aylık oğlu Salih Enes, 5 aydır annesinden ayrı.

“ANNE SÜTÜ VE EK GIDAYLA BESLENİYOR”

Bold Medya’ya konuşan Ahmet Yalçın, “Eşimi almaya gelmeden önce aradılar. ‘Koronavirüs filyasyon ekibindeniz’ dediler. Oysa biz evdeydik, bir yere gittiğimiz yoktu. Oğlum anne sütü ve ek gıdayla besleniyor. İlk zamanlar oğlumu yanına götürdük. Bir ay yanında kaldı. Cezaevinin şartları çok zor. Eşim oğlumuzdan ayrılmaya dayanamadı ama kendi nefsim için bunu yapamam deyip mecburen bize verdi. Salih Enes normalde uysal bir çocuktu. Şimdi hırçınlaştı.” dedi.

İlk dönemler çok zorlandıklarını belirten Yalçın, “Enes’i annesinin yanından alıyorduk. Gebze’den eve gelene kadar yolda hiç konuşmuyordu. Bir hafta sonra kendine geliyordu. Etkilenmesin diye biz ilgileniyoruz ama anne gibi olmuyor, içimiz parçalanıyor.” ifadelerini kullandı.

10 KİŞİLİK KOĞUŞTA 23 KİŞİ KALIYOR

Elif Yalçın, HDP Milletvekili ve insan hakları savunucusu Ömer Faruk Gergerlioğlu‘na geçtiğimiz günlerde mektup yazarak cezaevi koşullarını ve tutuksuz yargılanma talebini dile getirmişti: “20 aylık bebekli emziren mahpusum. 10 kişilik yerde 23 kişi kalınca sürekli yanımda kalamıyor. Yanıma alınca da oyun alanı bulamıyor. Bebeğim yemekteyken bir köfte daha istedi. Yoktu. Birlikte ağladık. Ev hapsi bile olsa tutukluluğum bitmeli.” demişti.

“SUÇ İŞLEMESELERDİ DİYENLERİ ANLAMIYORUM”

Kendisi de 6 yıl 3 ay hapis cezasına çarptırılan ve dosyası Yargıtay’da bulunan Ahmet Yalçın, yetkililere ve kendilerine “terörist” muamelesi yapanlara seslendi: “Suç işlemeselerdi diyenleri anlamıyorum. Dosyalarda suç yok. Hırsızlık, gasp, adam öldürme, yolsuzluk, ihaleye fesat… Hiçbiri yok. Olan varsa yargılansın ama dosyalarda yok bunlar. Bunlar şucu, delil bu. O yüzden bunlar terörist deniliyor özetle. Hak mı bu?

“BİZE TERÖRİST DİYENLER GELSİN EVİMİZE MİSAFİR OLSUN”

Terörist olup olmadığını merak ettiğiniz insanlarla vakit geçirin, evine misafir olun, sohbet edin. Ettiğiniz laflardan utanacaksınız garanti veriyorum. Oğlum 1.5 yaşında annesiz kaldı. Eşim okul öncesi öğretmeni ve hiç devlet memuru olmadı benim gibi. Yazık günah değil mi bu çocuk 5 aydır annesiz? Elektronik kelepçe ile evde dursun çocuğuna baksın dedik onu da kabul etmediler.

“HER GÜN ANNESİNİN FOTOĞRAFINI ÖPÜYOR”

Ben yavruma her gün annesinin fotoğraflarını öptürüyorum unutmasın diye. İnsan insana bunu yapar mı? Merhametiniz varsa kendinizi sigaya çekip bir düşünün. Salih Enes gibi kaç çocuk çok daha kötülerini yaşıyor. Yetmedi mi bunlar?”

 

“20 aylık bebekli, emziren bir mahpusum”

Okumaya devam et

Popular

Shares